Gemeente, inwoners en Eneco hebben hun ruzie over de overlast van windmolens beslecht. De soap die al 14 jaar draait in Houten werkt toe naar een slotaflevering. Vijf vragen over hoe de wind waait.

Mediation vanwege windmolens, en dat négen maanden lang?

Over windmolens steekt geregeld een proteststorm op, als mensen worden geconfronteerd met turbines dicht bij hun huizen. Maar in Houten is de discussie tot een ongekende climax gekomen.

Wethouder Michiel van Liere en bewonerswoordvoerder Maurice Bakker konden eind 2013 ook op persoonlijke vlak niet meer door één deur en verbraken het contact. Eneco, eigenaar van de molens, had ook genoeg van de emmers vol kritiek en verwijten die omwonenden leegkieperden over Windpark Houten. Iedereen had zo’n beetje ruzie met iedereen. Het duurde dan ook even, voordat de lucht voldoende was geklaard om over oplossingen te praten.

Hebben bewoners een punt? Staan die molens gewoon te dicht op Houten-Zuid?
In elk geval voelden zij zich niet serieus genomen in hun klachten; de molens moesten draaien, zij ‘moesten niet zeuren’. Dat veranderde vorig jaar, toen de Universiteit Utrecht een kritisch rapport publiceerde, met daarin inderdaad de zinsnede dat de molens beter nooit op deze plek neergezet hadden moeten worden.

Om bewoners te beschermen tegen geluid en slagschaduwen, zijn er in 2007 extra strenge eigen op papier gezet. Maar als gevolg daarvan draaien de molens de helft van de tijd niet en valt het rendement daardoor tegen. Er was ook wel degelijk geluidsoverlast, maar klachten van bewoners hierover werden in de wind geslagen.

Vandaar dat Maurice Bakker triomfantelijk riep: zie je wel, we hebben het altijd al gezegd. 
Hij zei ook dat hij met Michiel van Liere nooit meer aan één tafel wilde zitten. Maar de lokale politiek gaf de wethouder een opdracht. Eentje die alleen een politieke boeienkoning tot een goed einde zou kunnen brengen: ‘Herstel het vertrouwen met de bewoners, tref maatregelen die hun de nachtrust teruggeeft, én zorg ervoor dat de molens vaker draaien zodat Eneco meer groene stroom kan produceren’.

Is Van Liere inderdaad een ontsnappingskunstenaar gebleken?
Daar lijkt het wel op. Onder de stolp van de mediation is er eerst flink met deuren geslagen. Daarna pas is men gaan praten over de vraag of er nog iets te maken valt van Windpark Houten. Alle denkbare opties zijn besproken. Van het weghalen van de molens tot het weghalen van de huizen – en alles wat daartussen ligt. De uitkomst is dat er ‘uilenveren’ op de rotorbladen worden geschroefd die zorgen voor geluidsreductie. De molens gaan ’s nachts minder en overdag wat vaker draaien. Er komt een fonds, waaruit omwonenden die slecht blíjven slapen bijvoorbeeld een bijdrage kunnen krijgen voor gevelisolatie.

Gaat het windmolenboek in Houten hiermee eindelijk dicht? 
Zover is het nog niet. Het duurt nog zeker een halfjaar voor al die maatregelen zijn doorgevoerd. Als er straks daadwerkelijk minder geluid is, volgt er nog een onderzoek naar de geluidsbeléving, en die kan per adres nog verschillend uitpakken. Er wordt trouwens nog steeds een mysterieuze bromtoon gehoord. Afkomstig van één van de molens, ook als de wieken niet draaien. De bron is nog een raadsel. Al met al zou je denken dat Houten onderhand genoeg heeft van windmolens, maar dat is niet het geval. Van Liere wil door met een tweede windpark, om de duurzame doelstellingen waar te maken. ,,Maar dat we daarheen een iets andere aanloop nemen, dat is wel zeker.”